1 Pułk Mazurów – pułk jazdy polskiej doby powstania listopadowego, sformowany w grudniu 1830.
Pułk otrzymał 16 krzyży złotych i 13 srebrnych.
Formowanie pułku Od początku grudnia 1830 roku szlachta i dymisjonowani oficerowie ze wschodniego Mazowsza (powiaty: kutnowski, gostyniński, łęczycki i rawski) kierowali do władz wojskowych w Warszawie petycje i prośby o pozwolenie na oddolne tworzenie nowych oddziałów jazdy lekkiej. Zgłaszali się także fundatorzy, deklarujący organizowanie lub finansowanie większych oddziałów.
Wśród organizatorów pospolitego ruszenia i komitetu obywatelskiego w Łęczycy był m.in. Józef Byszewski, dymisjonowany rotmistrz kawalerii Księstwa Warszawskiego, który 3 grudnia w piśmie adresowanym do władz w Warszawie informował, że wraz z obywatelami powiatu łęczyckiego tworzy „siłę zbrojną konną”. 8 grudnia 1830 roku dowódca Gwardii Ruchomej na Mazowszu, pułkownik Wincenty Dobiecki, wydał odezwę wzywającą wszystkich umundurowanych i uzbrojonych ochotników województwa mazowieckiego, aby kierowali się do Łęczycy. Tam powołał oddział jazdy, nazywany od tego czasu 1 Pułkiem Mazurów, którego organizatorem został major Roman Sierakowski. Napływ ochotników do pułku był znaczny, dlatego równolegle wyznaczono drugi ośrodek formowania jazdy lekkiej – w Kutnie. Punkty werbunkowe pułku funkcjonowały także m.in.