mały|Londinium, ok. 400 Londinium – największe rzymskie miasto w Brytanii i zarazem stolica tej prowincji. Założone najprawdopodobniej przez Rzymian w I wieku, było zalążkiem Londynu, zajmowało obszar w przybliżeniu odpowiadający współczesnemu City of London. Na powierzchni ziemi zachowało się niewiele pozostałości z tamtego okresu, w tym fragmenty oraz fundamenty świątyni. Przedmioty wydobyte w czasie wykopalisk można obejrzeć w , które prezentuje losy rzymskiego miasta.
Historia Miasto zostało założone prawdopodobnie w roku 47 (czyli 4 lata po rzymskiej inwazji na wyspę). Prawdopodobnie rozbudowa następowała wokół drewnianego fortu, który z czasem zastąpiono kamiennym. Miasto zajmowało stosunkowo niewielki obszar, jego mieszkańcy stanowili mieszankę różnych narodowości i utrzymywali rozległe kontakty handlowe. W roku 60 n.e. miasto zostało całkowicie zniszczone w czasie powstania królowej Boudiki, jednak szybko zostało odbudowane. Czuwał nad tym wysłany przez cesarza Nerona cywilny administrator Julius Classicianus. Miasto zostało zbudowane według planu, wzniesiono wiele gmachów publicznych, nastąpiły lata bardzo szybkiego rozwoju. Do roku 100 n.e. Londyn zastąpił Colchester jako stolica prowincji. Kiedy w roku 122 cesarz Hadrian odwiedził Brytanię (i prawdopodobnie Londyn) miasto było u szczytu swojego rozwoju.