Wskaźnik ekologicznych bogactw naturalnych Daly’ego i Cobba, nazywany też miernikiem trwałego dobrobytu ekonomicznego () – niepieniężna miara dobrobytu społecznego, która uwzględnia zarówno gospodarowanie zasobami mineralnymi jak i międzygeneracyjną sprawiedliwość społeczną. Przy jej ustalaniu bierze się pod uwagę: średnie spożycie, podział dóbr i degradację środowiska.

Obliczanie ISEW Od konsumpcji indywidualnej wyrażonej współczynnikiem nierówności społecznej, będącej podstawą do obliczeń ISEW odejmuje się: koszty związane z zanieczyszczeniem środowiska zużycie zasobów nieodnawialnych straty gospodarstw rolnych na skutek erozji i urbanizacji straty na terenach nawadnianych koszty zanieczyszczenia powietrza tzw. długoterminowe szkody ekologiczne (np. globalne ocieplenie, zanikanie warstwy ozonowej) wydatki ochronne związane ze zdrowiem i edukacją, reklamą, dojazdami, urbanizacją i wypadkami drogowymi

Dodaje się natomiast: wartość usług z pracy w gospodarstwie domowym wartość usług z dóbr konsumpcyjnych trwałego użytku wartość usług z dróg i autostrad konsumpcję związaną z edukacją i służbą zdrowia wzrost kapitału netto bilans inwestycji za granicą i zagranicznych w kraju