Bitwa pod Morągiem – starcie zbrojne pomiędzy armią Cesarstwa Francuskiego a wojskami Imperium Rosyjskiego, które miało miejsce 25 stycznia 1807 roku w pobliżu Morąga (niem: Mohring, Mohringen) w okolicach Plebanii Wólki (niem: Pfarrersfeldschen). Bitwa zapoczątkowała kampanię rosyjską Napoleona Bonaparte na terytorium Prus Wschodnich w czasie wojny z IV koalicją. Starcie zakończyło się zwycięstwem wojsk francuskich, którymi dowodził marszałek Jean Baptiste Bernadotte (późniejszy król Szwecji Karol XIV).
Przebieg bitwy 25 stycznia około godziny 11 wojska rosyjskie pod dowództwem generała Markowa zaatakowały dywizję generała brygady Patchord. W tym czasie w pobliże Plebanii Wólki przybył marszałek Bernadotte z dywizją generała Druetta. Marszałek kazał natychmiast batalionowi z 9 pułku piechoty lekkiej zaatakować wioskę w której przebywały 3 bataliony wojsk rosyjskich, które wkrótce otrzymały wsparcie kolejnych jednostek. Książę Ponte-Corvo wysłał 2 kolejne bataliony dla wsparcia żołnierzy z 9 pułku. Walka była bardzo zacięta. Orzeł 9 pułku piechoty lekkiej został zdobyty przez Rosjan. Na tę wiadomość francuscy żołnierze, by pozbyć się hańby, rzucają się na przeciwnika i odbijają pułkowego Orła. W tym samym czasie na drodze z Pasłęka pojawił się generał Dupont z pułkami 32 i 96.