Tylna para skrzydeł jest w pełni wykształcona. Przedpiersie ma kolor rdzawy, śródpiersie rdzawy lub czarniawy, a zapiersie czarniawy. Odnóża są pomarańczowe lub czerwone. U samca stopy przedniej pary mają trzy człony nieco rozszerzone.
Spód odwłoka jest ciemny, zwykle czarny. U samca pośrodku tylnej krawędzi siódmego sternitu znajduje się głębokie wycięcie. Genitalia samca cechują się edeagusem o wierzchołku grzbietowym lekko w prawo zakrzywionym.
Biologia i ekologia Owad spotykany od nizin po tereny górskie. Zamieszkuje głównie stanowiska nasłonecznione, suche do średnio wilgotnych, chętnie o wapiennym lub gliniastym, skąpo porośnięte roślinnością. Spotykany jest na kamienistych stepach, murawach kserotermicznych, suchych zboczach, miedzach, ugorach, skrajach lasów, lasach dobrze doświetlonych i polach uprawnych. Bytuje głównie na powierzchni gleby (gatunek epigeiczny). Często kryje się pod kamieniami. Aktywne osobniki dorosłe obserwuje się od wiosny do jesieni. Postacie dorosłe są drapieżnikami, natomiast larwy są parazytoidami zewnętrznymi poczwarek innych biegaczowatych, w tym skorobieżków.