Antylopik zwyczajny, dawniej: stenbok (Raphicerus campestris) – gatunek ssaka parzystokopytnego z rodziny wołowatych, blisko spokrewniony z antylopikiem północnym (Raphicerus sharpei).
Występowanie i biotop Stenboki występują w dwóch oddzielnych populacjach. Zasięg występowania jednej z tych populacji obejmuje Afrykę Południową, a drugiej – Wschodnią (Kenia i Tanzania). Ich siedliskiem są suche tereny trawiaste (sawanna) oraz trawiasto-drzewiaste. Są spotykane na różnych wysokościach – od poziomu morza do 4750 m n.p.m.
+Charakterystyka ogólna(Mały słownik zoologiczny: Ssaki)Długość ciała70–90 cmDługość ogona1–10 cmWysokość w kłębie45–60 cmMasa ciała8–14 kgCiąża210 dniLiczba młodych w miocie1-2Długość życiamin. 7 lat
Morfologia Niewielka antylopa o masie ciała nieprzekraczającej kilkunastu kilogramów. Ubarwienie zwykle rdzawopłowe lub szarobrunatne, w części brzusznej białe. Uszy bardzo duże. Rogi samców osiągają długość 13 cm, u samic rogi nie występują.