Anton Wasiliewicz Turkul, ros. Антон Васильевич Туркул (ur. w Tyraspolu, zm. 19 sierpnia 1957 w Monachium) – rosyjski wojskowy (generał major), emigracyjny działacz antykomunistyczny, dowódca kozackiej brygady kawalerii pod koniec II wojny światowej.
Życiorys Ukończył szkołę realną. W 1910 r. ochotniczo wstąpił do wojska. Służył w 56 pułku piechoty, stacjonującym w Tyraspolu. W styczniu 1913 r. został zwolniony do rezerwy w randze młodszego podoficera. Po wybuchu I wojny światowej powrócił do służby wojskowej. Przeszedł wojskowo-szkoleniowy kurs w szkole junkrów, po czym dostał przydział do 75 Sewastopolskiego Pułku Piechoty. W trakcie działań wojennych był 3 razy ranny. Doszedł do stopnia sztabskapitana. Był odznaczony kilkoma orderami m.in. Orderem Św. Jerzego 4 klasy. Po rewolucji lutowej 1917 r. zorganizował i stanął na czele batalionu uderzeniowego. Po przejęciu władzy przez bolszewików w wyniku rewolucji październikowej wraz z grupą swoich podkomendnych przystąpił do białych, wstępując do oddziału dowodzonego przez płk. Michaiła Drozdowskiego. W jego szeregach przeszedł z Mołdawii nad Don do Nowoczerkaska, gdzie objął dowództwo kompanii oficerskiej. W walkach pod Koreniewką został ciężko ranny w nogę. Od stycznia 1919 r. dowodził 1 batalionem 2 pułku piechoty gen. Drozdowskiego.