Był też kilkakrotnie jurorem konkursów szachowych "Tygodnika Ilustrowanego" i "Kuriera Warszawskiego".
Sporadycznie toczył partie w warszawskich kawiarniach; zanotował kilka cennych wyników, w 1892 pokonał mistrza Galicji Ignacego Popiela, rok później szachistę berlińskiego Moritza Lewitta. Wygrywał też mecze z lokalnymi rywalami - Janem Kleczyńskim (starszym, 1891), Szymonem Methalem (1895), Aleksandrem Flambergiem (1900), czy pojedyncze partie z Janem Sobieszczańskim, Salomonem Langlebenem, Janem Kopczyńskim, Kazimierzem Piotrem Miłkowskim. Jak wspominał Zygmunt Szulce, szczególnie chętnie grywał z Flambergiem, tocząc z nim kilkudniowe maratony szachowe przenoszone z kawiarni "Udziałowa" do domu Popławskiego.
Zmarły u schyłku I wojny światowej Popławski pochowany został na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 28 wprost-5-31).
Przypisy
Bibliografia Tadeusz Wolsza, Arcymistrzowie, mistrzowie, amatorzy... Słownik biograficzny szachistów polskich, tom I, Wydawnictwo DiG, Warszawa 1995
Linki zewnętrzne Statystyka wykreślna (1917) w bibliotece