Łarisa Jewgienijewna Łazutina z d. Pticyna (ros. Лариса Евгеньевна Лазутина; ur. 1 czerwca 1965 w Kondopodze) – rosyjska biegaczka narciarska, siedmiokrotna medalistka olimpijska, piętnastokrotna medalistka mistrzostw świata i dwukrotna zdobywczyni Pucharu Świata.
Kariera Urodziła się w rodzinie robotniczej. W 1972 r. rozpoczęła naukę w Kondopożskiej szkole średniej nr 1. Narciarstwo zaczęła trenować w piątej klasie. Po zakończeniu szkoły zaczęła studia w Chabarowskim państwowym instytucie kultury fizycznej, który ukończyła zdobywając specjalność trenera-wykładowcy. W 1989 r., będąc członkiem drużyny narodowej ZSRR, przeprowadziła się do Odincowa.
Na igrzyskach olimpijskich zdobyła aż 7 medali co czynią jedną z najbardziej utytułowanych pod tym względem biegaczek narciarskich w historii. Pasmo sukcesów rozpoczęło się na igrzyskach olimpijskich w Albertville w 1992 r. Zdobyła tam wraz z Jeleną Välbe, Raisą Smietaniną i Lubow Jegorową złoty medal w sztafecie 4 × 5 km. Indywidualnie także zaprezentowała się dobrze, w każdym starcie plasując się w czołowej dziesiątce. Podczas igrzysk olimpijskich w Lillehammer również zdobyła złoty medal w sztafecie, a w swoim najlepszym indywidualnym starcie, w biegu pościgowym, zajęła 4. miejsce. Igrzyska olimpijskie w Nagano były najlepszymi w jej karierze.