Połonicznik (Herniaria L.) – rodzaj roślin jednorocznych, dwuletnich i rzadziej bylin z rodziny goździkowatych z rodziny (Caryophyllaceae). Należą tu ok. 52 gatunki. Występują one głównie w obszarze śródziemnomorskim, poza tym w pozostałych częściach Europy, w Azji zachodniej (3 gatunki rosną w Chinach), w Afryce oraz w Andach w Ameryce Południowej. Dwa gatunki zostały introdukowane do Ameryki Północnej. W Polsce gatunkiem rodzimym jest tylko połonicznik nagi H. glabra, zadomowionym przybyszem jest połonicznik kosmaty H. hirsuta. Przejściowo dziczeje połonicznik siwy H. incana i wonny H. polygama.
thumb|Połonicznik kosmaty thumb|Herniaria alpina Morfologia Pokrój Drobne rośliny, zwykle o pędach wiotkich, płożących, czasem podnoszących się, u nasady czasem drewniejących. Pędy są zwykle silnie rozgałęzione. Liście Naprzeciwległe, ale ponieważ jeden z pary liści w górnej części łodygi zwykle zanika – są pozornie skrętoległe. Przylistki są drobne i błonkowate, szybko odpadające. Liście są siedzące lub krótkoogonkowe. Blaszka jednożyłkowa, lancetowata do eliptycznej lub nawet zaokrąglonej i z nasadą nieco sercowatą. Na szczycie zaostrzone lub tępe. Kwiaty Drobne, zebrane są w gęste lub luźne wierzchotkowate kwiatostany lub w kłębiki wyrastające naprzeciw liści na odgałęzieniach pędów.