Po wybuchu I wojny światowej, Ruppert dowodził 6. Armią Niemiecką w Lotaryngii. W sierpniu 1914 Ruppert dowodził już całą armią niemiecką, która miała za zadanie powstrzymywać francuski atak w bitwie o Lotaryngię, a miesiąc później poprowadził niemiecką kontrofensywę. Nie udało mu się jednak złamać francuskich linii i pozostał na zachodnim froncie, właściwie w tym samym miejscu aż do końca wojny. Ruppert otrzymał stanowisko feldmarszałka (Generalfeldmarschall) w 1916 i niektórzy uważali go za najlepszego królewskiego dowódcę w Cesarskiej Armii Niemieckiej podczas I wojny światowej.
Ruppert stracił szansę na tron Bawarii po tym, jak została ona republiką na skutek rewolucji i wojny domowej. Rojaliści jednak nazywali go królem. Był również jakobickim pretendentem do tronu Anglii i Szkocji (od momentu śmierci swojej matki w 1919) jako Robert I (IV). Pozostał w opozycji do narodowych socjalistów.