Ze względu na kształt pąków wyróżnia się: pąki jajowate (owalne), pąki stożkowate (wąskie lub szerokie, też pazurkowato wygięte), pąki kuliste i półkuliste (kopulaste).
Ze względu na liczbę i sposób skupiania się wyróżnia pąki: pąki pojedyncze, pąki grupowo skupione, tworzące: nieregularne grupy pąków, pąki nadległe – ustawione obok siebie wzdłuż osi pędu, jeden nad drugim, pąki obokległe – ustawione obok siebie poprzecznie do osi pędu.
Ze względu na sposób osadzenia wyróżnia się pąki siedzące i osadzone na trzoneczkach.
System Raunkiæra
Wykształcanie i sposób umieszczenie pąków zimujących u roślin jest jednym z kluczowych kryteriów systemu klasyfikacji form życiowych roślin stworzonej przez Christena Raunakiaera. W skali tej wyróżnia się: rośliny nie tworzące pączków zimujących – rośliny jednoroczne, kryptofity (rośliny skrytopączkowe) – pąki odnawiające osadzone na organach ukrytych w glebie, błocie lub wodzie, hemikryptofity (rośliny naziemnopączkowe) – pąki zimujące, umieszczone są na pędach przy powierzchni gleby, chamefity (rośliny niskopączkowe) – pąki zimujące umieszczone są na pędach nie wyżej niż 50 cm nad gruntem, fanerofity (rośliny jawnopączkowe) – pąki odnawiające umieszczone są powyżej 50 cm nad powierzchnią gruntu.