Jan Felicki (ur. 13 sierpnia 1927 w Radzyminie) – polski naukowiec zajmujący się elektryką i energetyką, profesor Politechniki Warszawskiej, działacz komunistyczny, wiceminister energetyki i energii atomowej w rządzie Piotra Jaroszewicza.
Życiorys Wykształcenie i działalność naukowa Urodził się w rodzinie nauczycielskiej. Szkołę powszechną ukończył w 1939. Szkołę średnią (mała matura) ukończył w 1944 w Warszawie (Gimnazjum Księży Marianów na Bielanach). Maturę zdał we Włocławku w 1946. Okres okupacji przeżył w Warszawie. Od początku 1943 był w Armii Krajowej. W czasie powstania warszawskiego przebywał w Puszczy Kampinoskiej.
Studia na Wydziale Elektrycznym Politechniki Warszawskiej ukończył w 1952. W roku akademickim 1951/52 został adiunktem na nowo powstałym Wydziale Łączności Politechniki Warszawskiej. W roku akademickim 1952/53 rozpoczął pracę w Katedrze Techniki Łączenia. W 1961 obronił pracę doktorską Wpływ zakłóceń transmisyjnych na cyfrowe sygnały telemechaniki (promotorem był profesor Stanisław Kuhn). W latach 1963-1965 pracował w Sekretariacie Rady Wzajemnej Pomocy Gospodarczej w Moskwie, gdzie zajmował się koordynacją działalności badawczej i rozwojowej w krajach członkowskich.