Mościcka prowadziła z mężem działalność konspiracyjną – konstruowała i przemycała bomby używane w zamachach na rosyjskie władze. W związku z dekonspiracją od sierpnia 1892 roku zamieszkała z mężem w Londynie. Tam utrzymywała rodzinę udzielając korepetycji. Ignacy w tym czasie imał się kolejnych zajęć: m.in. był pomocnikiem fryzjera, producentem kefirów, stolarzem, zecerem.
Miała z Ignacym pięcioro dzieci: córkę (zmarła we wczesnym dzieciństwie), Michała (ur. 1894), Helenę (1897–1962, pierwsza żona Tadeusza Zwisłockiego i druga żona Aleksandra Bobkowskiego), Józefa (1898–1955, oficer, dyplomata) i Franciszka (1899–1927). Od 1926 – kiedy to jej mąż został prezydentem II RP – była pierwszą damą.
Działalność we Fryburgu i Lwowie W 1897 roku zamieszkała we Fryburgu, gdzie jej mąż dostał stanowisko asystenta na uniwersytecie. Mościcka uczyniła ze swego domu miejsce spotkań polskiej społeczności. Na jesieni 1912 roku zamieszkała we Lwowie, gdzie zaangażowała się w walkę o równouprawnienie kobiet z mężczyznami. Była członkinią Związku Równouprawnienia Kobiet i Koła Pań Towarzystwa Szkoły Ludowej. Potem włączyła się w działalność Towarzystwa Uniwersytetu Ludowego im. Adama Mickiewicza.