Razem z innymi członkiniami lwowskiej Ligi Kobiet wzięła udział w odbijaniu Lwowa z rąk ukraińskich. Była jedną z kilku kobiet stojących na czele głównej kwatery sanitarnej i głównej kwatery kurierskiej. Mościcka wprowadziła córkę Helenę do nowo utworzonej Ochotniczej Legii Kobiet, która prowadziła we Lwowie walkę zbrojną. W 1920 roku stworzyła koalicję organizacji kobiecych „Wszystko dla frontu!”. Była także członkinią Obywatelskiego Komitetu Pomocy Repatriantom.
W l. 1920-1924 Mościcka była przewodniczącą Naczelnego Zarządu Ligi Kobiet PolskichJoanna Dufrat, W służbie obozu marszałka Józefa Piłsudskiego. Związek Pracy Obywatelskiej Kobiet (1928-1939), Kraków-Wrocław 2013, ,. Od 1920 inicjatorka a potem działaczka lwowskiej organizacji Klubu Politycznego Kobiet Postępowych. Była także od 1919 radną Rady Miasta Lwowa oraz uczestniczyła w akcji na rzecz upaństwowienia średnich szkół żeńskich we Lwowie. W 1922 roku, w związku z dyskryminacją kobiet w dostępie na listy wyborcze partii politycznych, Mościcka przy wsparciu lwowskich organizacji KPKP i Ligi Kobiet wystawiła w okręgu lwowskim listy wyborcze do Sejmu i Senatu, na których figurowały wyłącznie kobiety. Obok Mościckiej, kandydowały m.in. Helena Ceysingerówna, Maria Jaworska, Jadwiga Tomicka.