Wizje Hiasa ilustrują zdjęcia nakręcone w Narodowym Parku Yellowstone oraz na wyspie Skellig Islands. Herzog – podobnie jak inni członkowie ekipy, pojawia się w filmie jako szklarz niosący na plecach ostatni wytop rubinowego szkła.
Recepcja Jeden z krytyków pisał po premierze filmu: „To film zarazem hermetyczny i przejrzysty. Zachwycający poemat wizualny wzbogacony obsesyjnym kontrapunktem powtarzającej się muzyki, podróż w oniryzm i wyobraźnię. To dzieło wrośnięte głęboko korzeniami w bardzo starą, płodną tradycję germańską, co być może uwyraźnia jego niepokojący i nieodparty urok. Podziwiających go widzów pozostawia film pod koniec bezradnymi. Jesteśmy zachwyceni rozbuchanymi wizjami, ale także nieco zagniewani na ten nadmiar tajemnic, których nie możemy zgłębić”. Mariusz Koryciński w swoim tekście poświęconym filmowi, a zatytułowanym „Człowiek błądzi, póki dąży do celu – czyli w poszukiwaniu rubinowego szkła” pisze: „Czym jest dla nas ‘Szklane Serce’ teraz – po przeszło trzydziestu latach od premiery? Czy tylko opowieścią o zbiorowym szaleństwie?