Pod koniec XVI wieku Dulichius nabył w Szczecinie wolno stojący dom, co wpędziło go w kłopoty finansowe. Na wiele lat pogorszył się jego status materialny. Pracował jako kantor, pedagog, kompozytor, rzeczoznawca i rozjemca w środowisku szczecińskich muzyków. Krótkotrwały okres poprawy w życiu kompozytora został przerwany przez kryzys wywołany wojną trzydziestoletnią.
Na przełomie lat 1604-1605 przebywał przez kilka miesięcy w Gdańsku, gdzie bezskutecznie ubiegał się o miejsce kantora przy tamtejszym kościele Najświętszej Marii Panny.
W roku 1630 Philipp Dulichius wydał zbiór swych dzieł i na Święta Bożego Narodzenia zrezygnował z urzędu kantora. W następnym roku zmarł – pochowany został w szczecińskim kościele Mariackim. Jego grób, podobnie jak cały budynek kościoła, nie dotrwał do naszych czasów.
Za życia kompozytora kilkakrotnie wydawano jego utwory, głównie w zbiorach Opus musicum, Prima pars centuriae i Secunda pars centuriae. Współcześni nazywali go pomorskim Orlando di Lasso i stawiali w jednym rzędzie z najbardziej cenionymi kompozytorami tamtych czasów, jego utwory były wykonywane m.in. w Dreźnie.