Francuskie kłusaki dziś Używane są niemal wyłącznie do gonitw kłusaków w zaprzęgach lub pod siodłem. Te okazy, które nie są w stanie sprostać wymaganiom wyścigów, pozostają doskonałymi końmi wierzchowymi i zdają się mieć wrodzoną zdolność do skoków. Takie kłusaki pod siodło wykorzystywane są w stadninach jako ogiery rozpłodowe. Krew kłusaków francuskich płynie również w żyłach rasy selle francais. Gonitwy kłusaków są również w Polsce, a najlepszym kłusakiem francuskim była Ukamaya Verderie (2015, 2016), następnie Brandy Hornline (2017), a na końcu Barbariska (2018, 2019).
Głównym celem wyścigów jest wyselekcjonowanie najlepszego stada hodowlanego w celu poprawy cech rasy, przy jednoczesnym wspieraniu sektora gospodarki, który zapewnia utrzymanie dziesiątkom tysięcy ludzi.
Konie uznane za nieodpowiednie do wyścigów są często kierowane do innych tradycyjnych sektorów, takich jak jazda rekreacyjna, turystyka jeździecka, pokazy konne, polowania z psami gończymi itp..
Pokrój Budowa: sylwetka jest podobna do prawidłowo zbudowanego konia pełnej krwi angielskiej.