Rigsdaler – talar duński bity od roku 1537 do 1873.
Talar duński podobnie jak szwedzki talar (riksdaler) zwany jest także rixtalarem.
Historia Z powodu długotrwałych wojen system pieniężny w Danii w XVI wieku charakteryzowała duża chwiejność, co w 1535 roku doprowadziło do dewaluacji monet. W 1537 roku po raz pierwszy wybito w Danii talara pod nazwą daler, jednak na stałe talary weszły do duńskiego obiegu pieniężnego w wyniku reformy przeprowadzonej w 1541 roku. Bity odtąd talar miał wartość 3 marek, co potwierdzał umieszczony na monecie napis III Marck Danske. Pierwsze duńskie talary zwane według niemieckiego wzoru gyldengroschen zawierały 26.07 gramów czystego srebra.
Nowy system walutowy Danii po reformach w 1541 roku przedstawiał się następująco:
monetaMarkaSzylingWitenFenigTalar348144576Marka1648192Szyling312Witen4
System ten nie utrzymał się długo, gdyż w 1554 roku nieco zmniejszono zawartość srebra w markach i odpowiednio w pozostałych monetach. Dalsze dewaluacje sprawiły, że w 1565 roku talar duński liczył już 4 marki.
W dalszych latach, szczególnie po 1575 roku, następowała dalsza dewaluacja marki, aż w 1582 roku ustalono, że marka ma zawierać 5.89 gramów srebra.