Zimuje na pełnym morzu i wzdłuż wybrzeży – od Kamczatki i południowej Alaski na południe poprzez obszary zajmowane w okresie lęgowym, czasem po południową Japonię i południową Kalifornię.
Pożywienie Żywi się małymi rybami, głowonogami i skorupiakami. Żeruje w morzu, w pogoni za ofiarami potrafi nurkować na głębokość 40–50 m. W swym dużym dziobie może utrzymać do 20 ryb naraz, niekiedy więcej.
Status IUCN uznaje maskonura złotoczubego za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku. W 1996 roku liczebność światowej populacji szacowano na ponad 3,5 miliona osobników, czyli ponad 2,3 miliona osobników dorosłych. Organizacja Partners in Flight uznaje globalny trend liczebności populacji za stabilny.
Przypisy Systematyka i nazwa polska za:
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Alki Kategoria:Ptaki Ameryki Północnej Kategoria:Ptaki Arktyki Kategoria:Ptaki Azji Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1769 roku Kategoria:Taksony opisane przez Petera Simona Pallasa