thumb|240px|Relikwie św. Ludwiki de Marillac Ludwika de Marillac (ur. 12 sierpnia 1591 w Paryżu, zm. 15 marca 1660) – francuska święta Kościoła katolickiego, założycielka Zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia.
Narodziny i dzieciństwo Ludwika de Marillac całe życie mieszkała w Paryżu. Pochodziła ze starego rodu z Owernii, któremu nadano szlachectwo dopiero w 1569 roku w osobie jej dziadka Wilhelma II de Marillac (1518–1573). Urodziła się w okolicznościach okrytych tajemnicą. W akcie notarialnym sporządzonym 15 sierpnia, Ludwik I de Marillac (1556–1604), rycerz, pan na włościach Ferrières-en-Brie i Villiers-Adam, kapitan kompanii 50 kopii ordynansów króla, przyznał Ludwice pensję i nazwał ją swoją „córką naturalną”. Możliwe jest jednak, że wziął na siebie odpowiedzialność za te narodziny jedynie, by oszczędzić skandalu jednemu ze swoich braci. W każdym razie w chwili, gdy żenił się powtórnie 15 stycznia 1595 roku, z pewnością umieścił już małą Ludwikę na pensji w klasztorze królewskim Świętego Ludwika w Poissy. Tam dominikanki uczyły Ludwikę poznawać Boga, czytać, pisać i malować. Otrzymała solidną formację humanistyczną pod kierownictwem jednej ze swoich ciotek, Matki Ludwiki de Marillac, starszej nazwiskiem (1556–1629).