Stanowisko pierwszego Lekarza Naczelnego pełnił dr Zygmunt Dobierzewski. 1895 – pierwsza rozbudowa szpitala, powstały dwa murowane budynki, do terenu szpitalnego włączono przylegające tereny powojskowe. Powstał oddział dla chronicznie chorych. 1900 – kontynuacja rozbudowy, powstał obiekt od ulicy Panieńskiej. 1910 – powstały budynki w głębi posesji, inicjatorem był drugi lekarz naczelny, dr Władysław Kryze. 1912 – w nowym pawilonie powstał Oddział Położniczo-Ginekologiczny. 1924–1926 – rozbudowano infrastrukturę gospodarczą, w nowym obiekcie znalazły się kotłownia, pralnia i kuchnia. Wówczas były to urządzenia bardzo nowoczesne w skali Europy. 1934–1936 – firma „Biuro Budowlane T. Czosnowski i Ska” wybudowała przy Placu Weteranów 1863 r. budynek wydziału szpitalnictwa, który miał pomieścić również ambulatorium dla Miejskiej Pomocy Lekarskiej, izbę przyjęć, szkołę dla pielęgniarek i mieszkania. Ze względu na narastający problem braku dostatecznej ilości łóżek w gmachu zamiast mieszkań i szkoły pomieszczono oddziały szpitalne. 1936 – dyrektorem szpitala jest dr Tadeusz Milewski. 1939 – podczas obrony Warszawy we wrześniu 1939 szpital został kilkakrotnie zbombardowany przez lotnictwo niemieckie.