Środki antydumpingowe Unii Europejskiej są obok środków antysubsydyjnych oraz środków ochronnych przed nadmiernym przywozem środkami ochronnymi stosowanymi przez Unię Europejską. Są one środkami stosowanymi najczęściej, bo aż ponad 80% przypadków zastosowania instrumentów ochrony rynku stanowią środki antydumpingowe. Środki antydumpingowe mogą być nałożone tylko po przeprowadzeniu odpowiedniego postępowania (trwającego maksymalnie piętnaście miesięcy) przez Komisję Europejską wszczynanego na wniosek poszkodowanego przemysłu UE lub też z urzędu. Celem postępowania jest wykazanie, że spełnione zostały łącznie cztery określone warunki: 1) miał miejsce import po cenach dumpingowych. 2) unijni producenci podobnego towaru ponieśli rzeczywistą szkodę lub zagraża im wyrządzenie takiej szkody, bądź też istotnie może być opóźniony rozwój danego sektora w UE. 3) istnieje związek przyczynowo-skutkowy między tymi dwoma zjawiskami. 4) nałożenie środków antydumpingowych jest w interesie UE (oznacza to, że przy decyzji o zastosowaniu środków antydumpingowych brany jest pod uwagę także interes konsumentów). Prowadzenie postępowania polega na rozesłaniu kwestionariuszy, następnie analizie otrzymanych w ten sposób informacji i próbach ich uzupełnienia.