Śmigacz (Eupetomena macroura) – gatunek małego ptaka z rodziny kolibrowatych (Trochilidae), zamieszkujący Amerykę Południową. Zręczny lotnik, często przemieszcza się lotem ślizgowym.
Morfologia Długość ciała 15–17 cm, w tym ogon 7–9 cm i dziób 2 cm. Masa ciała: samce 8–9 g, samice 6–7 g.
Długi, głęboko wcięty, ciemnoniebieski ogon. Dziób czarny, lekko zakrzywiony. Głowa, gardło oraz pierś purpurowoniebieskie, reszta ciała zielona z metalicznym połyskiem.
Zasięg, środowisko Od regionu Gujana i północno-wschodniej Brazylii do Boliwii, Paragwaju i południowo-wschodniej Brazylii. Zarośla i sawanny, głównie na wyżynach. Może też występować w parkach i ogrodach na terenach miejskich i podmiejskich, jeśli dostępne są kwitnące drzewa, oraz w lasach pierwotnych i na ich obrzeżach. Występuje od poziomu morza do około 1500 m n.p.m.
Rozród Gniazdo zwykle 1–3 metry nad ziemią na cienkiej poziomej gałęzi drzewa lub krzewu, sporadycznie wyżej – do 10–15 m. Samica składa dwa białe jaja i wysiaduje je przez 15–16 dni. W momencie wyklucia pisklęta są ciemne i pokryte na grzbiecie rzadkim, ciemnoszarym puchem. Są opierzone po 22–24 dniach, pozostają jednak z samicą przez kolejne 2–3 tygodnie, a przez pierwsze noce wracają do gniazda na sen. Dojrzałość płciową osiągają w drugim roku życia.