Obszar uczucia platonicznego umieszczono blisko centrum
Upowszechnienie W późniejszym okresie platonizm pogodzony z chrześcijaństwem uległ upowszechnieniu. Interpretacja Ficina została przyjęta m.in. przez platoników z Cambridge w XVII w. Schaftesbury, inspirując się platonikami z Cambridge, rozwinął swoją koncepcję miłości jako dążenia do piękna. Miłość platoniczna uległa w ten sposób zeświecczeniu i zaczęła oznaczać miłość wzniosłą, nakierowaną na wyższe wartości i nie mającą charakteru cielesnego.
Miłość platoniczna w literaturze Obok dzieł Petrarki i Castiglioniego miłość platońska stanowiła ważny motyw literacki w dziełach wielu twórców. Motyw platonicznej miłości jako miłości czystej, wzniosłej i niezmysłowej można odnaleźć m.in. u takich twórców jak: Maurice Scève (np. Delia, przedmiot najwyższej cnoty), Honoré d’Urfé, Madeleine de Scudéry, François Fénelon, Małgorzata z Nawarry, autorzy z kręgu Plejady lub doktorat, na podstawie którego powstała ta praca., William Davenant czy Friedrich Hölderlin.
Zobacz też
Aseksualność Anarchizm relacji Bromance Heteroseksualność Komunikacja interpersonalna Zakochanie
Przypisy
Bibliografia po polsku
w innych językach
Linki zewnętrzne
Kategoria:Filozofia starożytna Kategoria:Motywy Kategoria:Filozofia miłości Kategoria:Filozofia renesansu Kategoria:Aseksualność