Partia nazistowska stała się organizacją silnie scentralizowaną z własnymi mechanizmami kontroli i z dużym potencjałem propagandowym.

Strasserowska wizja zmiany struktur w krajowym kierownictwie nazistów została wcielona na drodze uchwał zwanych Politische Organisation, podjętych 15 lipca 1932.

Reformy organizacyjne Strassera Po roku 1925 talent organizatorski Strassera pomógł NSDAP zrobić wielki krok od marginesowej południowoniemieckiej lokalnej partii do ogólnonarodowej partii masowej, przemawiającej do niższych klas społecznych swoimi tendencjami ku socjalizmowi. Liczba członków zwiększyła się z ok. 27 000 w roku 1925 do ponad 800 000 w roku 1931. Strasser rozszerzył wpływy NSDAP na północne i zachodnie obszary Niemiec. W tych regionach partia stała się tak silnym i dobrze zorganizowanym związkiem, że wkrótce zgromadziła więcej członków niż południowa sekcja partii kierowana przez Hitlera. Ponadto w marcu 1926 roku zorganizował podstawy berlińskiej sekcji SA (Oddziały Szturmowe) pod dowództwem Kurta Daluege’a, górnośląskiego aktywisty nazistowskiego. Z inicjatywy Strassera partia NSDAP powołała też własną organizację do spraw zagranicznych (NSDAP/AO).