Nominalistyczna teoria pieniądza – teoria, według której pieniądz jest tylko nazwą nadaną jednostce rachunkowej przez akt prawny władzy państwowej. Podważa ona zasadność teorii kruszcowej, uznającej, że jedynie metale szlachetne mogły pełnić funkcje pieniądza.
Nominalistyczna teoria pieniądza powstała na przełomie feudalizmu i kapitalizmu. Za jej prekursora uważany jest J. Law (1671-1729), który stwierdził, że w kruszcowym systemie monetarnym nie istnieje mechanizm przystosowania się ilości pieniądza do popytu na niego, ponieważ ilość kruszców szlachetnych nie zależy od popytu (na wielkość produkcji kruszców wpływa bowiem wiele czynników).
Law nie podał jednoznacznej definicji pieniądza, można jednak sądzić, że uważał on za pieniądz wszystko to, co powszechnie uznawano za środek zapłaty;