Podczas pobytu Naczelnego Wodza i premiera rządu gen. broni Władysława Sikorskiego w ZSRR, 3 i 4 grudnia 1941 osiągnięto porozumienie na temat rozwoju Armii Polskiej w ZSRR i przesunięcia jej do republik środkowoazjatyckich. 4 grudnia została podpisana przez gen. Sikorskiego i Stalina deklaracja o przyjaźni i wzajemnej pomocy pomiędzy rządami RP i Związku Radzieckiego. Na mocy tej umowy wraz z innymi jednostkami armii podjęto na nowo formowanie 7 Dywizji Piechoty według etatu brytyjskiego, w rejonie Kermine. Na podstawie rozkazu organizacyjnego dowódcy dywizji nr 1 z dnia 28 stycznia 1942 ustalono skład dywizji. Na podstawie rozkazu organizacyjnego dowódcy dywizji nr 2 została wyznaczona obsada personalna:
Dowództwo 7 Dywizji Piechoty dowódca dywizji - gen. bryg. Zygmunt Bohusz-Szyszko zastępca dowódcy dywizji - ppłk Eugeniusz Jasiewicz szef sztabu dywizji - ppłk dypl. Jan Giełgud-Aksentowicz oficer dyspozycyjny dowódcy dywizji do spraw wyszkolenia - ppłk st. spocz. Jan Prokop szef sanitarny dywizji - ppłk lek. st. spocz. Franciszek Zalewski szef intendentury - mjr int. w.s.woj. Stanisław Sokołowski dowódca łączności dywizji - kpt. Stefan Czapliński komendant kwatery głównej - rtm. rez. Stefan Handke szef oddziału I sztabu - rtm. Andrzej Pruszyński szef oddziału II sztabu - kpt. mar. woj. rez.