thumb|upright|Ida & Hildebold
thumb|Wschodnia część kościoła Panny Marii na Kapitolu powstała za czasów Idy. Trójkonchowe założenie jest zapożyczone z bazyliki Narodzenia w Betlejem Ida (ur. na początku XI w., zm. 7 lub 8 kwietnia 1060) – najważniejsza opatka kolońskiego opactwa Panny Marii na Kapitolu.
Życiorys Ida była córką palatyna Ezzona i Matyldy Saksońskiej, siostrą królowej Polski Rychezy oraz opatki Teofano. Ida była zapewne wychowywana w opactwie Gandersheim przez swoją ciotkę Zofię. Napięte stosunki pomiędzy Ezzonidami a cesarzem Henrykiem II, którego zwolenniczką była Zofia przeniosły się także na teren opactwa. Ida i jej siostra Zofia w 1026 r. krótko po śmierci Henryka II pojechały do Moguncji, gdzie uzyskawszy wsparcie arcybiskupa Aribo, odmówiły powrotu do Gandersheim. W 1027 r. Ida i jej siostra musiały wrócić do Gandersheim, aby niedługo później ponownie pojawić się w Moguncji. Źródła z Gandersheim wspominają w tym wypadku o uprowadzeniu. Dopiero po śmierci arcybiskupa Aribo w 1031 r. jego następca Bardo porozumiał się w sprawie powrotu Idy do Gandersheim (jej siostra Zofia już wówczas nie żyła).