Mimo różnicy wieku, małżeństwo przetrwało szczęśliwie 17 lat, do śmierci Elizabeth w 1752 roku.
Johnson próbował pracy nauczyciela, lecz stanęły mu na przeszkodzie brak dyplomu uniwersyteckiego oraz brak poważania ze strony uczniów. W 1737 roku przeniósł się z żoną do Londynu, gdzie znalazł zajęcie jako recenzent książek, biografii i sprawozdań z obrad parlamentu dla różnych czasopism.
Pierwsze zasługujące na uwagę utwory Johnsona to Londyn (1738) i The Vanity of Human Wishes (Próżność ludzkich życzeń) (1749).
W latach czterdziestych pisywał do pisma Gentleman’s Magazine (był to początek jego kariery pisarskiej i pierwsze zatrudnienie), który zamieszczał w nich teksty z obrad parlamentu: „Debates of the Senate of Magna Lilliputia”, w których zmieniał nazwiska posłów i nazwy krajów, tak jednak by nadal były zrozumiałe i rozpoznawalne. Na przykład polityk William Pulteney był wspominany jako William Pulnub.
Dziełem jego życia jest A Dictionary of the English Language (Słownik języka angielskiego), opracowany w latach 1747–1755. Słownik ten dał Johnsonowi sławę jednego z pierwszych światowych leksykografów, lecz nie przyniósł mu bogactwa.