Golica dawniej nazywana też Holicą, (828 m n.p.m.) – szczyt w Grupie Golicy w słowackiej części Pienin. Zaliczany jest często do Małych Pienin, chociaż strukturalnie związany jest z Masywem Trzech Koron. Według Eugeniusza Janoty (1860) nazwa góry pochodzi od tego, że przed kilkudziesięciu laty spalił się na niej las i była goła.
Jest zakończeniem grzbietu odbiegającego z drugiego pod względem wysokości wierzchołka Płaśni na północny wschód, na przełęczy Limierz (słow. Targov, 677 m) skręcającego na północny zachód. Golica charakteryzuje się wąskim, długim na około 1 km i stosunkowo wyrównanym grzbietem z wyraźniej zaznaczonym wierzchołkiem na południowo-wschodnim skraju. Grzbiet ten opada z trzech stron – od północy, zachodu i częściowo południa – bardzo stromymi stokami do doliny Dunajca. Wschodnia część południowego stoku jest łagodniejsza i odwadnia ją niewielki potok będący prawobrzeżnym dopływem Dunajca, natomiast stok wschodni schodzi do doliny Leśnickiego Potoku. Na południowym wschodzie grzbiet obniża się ze szczytu o około 100 m na odcinku o umiarkowanym nachyleniu, a następnie biegnie ku Wierchowi Łazki (688 m), po czym wyrównanym odcinkiem osiąga przełęcz Limierz.