Seweryn z Noricum (ur. ok. 410, zm. 8 stycznia 482 w klasztorze w Fawianis) – mnich wędrowny, przywódca rzymskiej społeczności Noricum Ripense w okresie upadku imperium rzymskiego, Święty Kościoła katolickiego, główny patron Austrii.
Żywot świętego W 454 roku przybył ze wschodu, gdzie najprawdopodobniej wiódł życie pustelnika, do rzymskiej prowincji Noricum Ripense (dziś teren niemal w całości leżący w Austrii), gdzie szybko zyskał mir wśród rzymskiej ludności tych terenów. Odbył trzy podróże po całym obszarze prowincji, zakładając liczne klasztory, w tym największy i najważniejszy w Fawianis, obecnie Mautern. Św. Seweryn prowadził ożywioną działalność dobroczynną i społeczną, nałożył na najbogatszych mieszkańców prowincji dziesięcinę, która przeznaczał na pomoc biednym, prowadził wykup jeńców, porywanych przez Germanów, zwieńczył również dzieło chrystianizacji Noricum. Seweryn był także aktywnym reprezentantem ludności rzymskiej wobec władców germańskich, przede wszystkim sprzymierzonych z Rzymem Rugiów, to on poddał ludność Noricum pod opiekę tego plemienia po ostatecznym załamaniu się rzymskiej państwowości. Utrzymywał również m.in.