Śledztwo prowadzi do Komitetu ds. Reelekcji Prezydenta (CRP, potocznie CREEP). Woodward i Bernstein śledzą przepływy pieniędzy (m.in. wątek czeku na kwotę 25 000 dolarów wystawionego przez Kennetha H. Dahlberga). Ustalają, że środki przechodzą przez konta w Miami i wiążą się ze strukturami CRP. Wątek czeku staje się pierwszym pewnym elementem łączącym włamanie w Watergate z CRP i prowadzi do rozmów z byłym skarbnikiem komitetu, Hugh W. Sloanem Jr. oraz księgową. Rozmówcy wskazują na istnienie funduszu operacyjnego i osób mających do niego dostęp, w tym Johna N. Mitchella, szefa CRP oraz H. R. Haldemana, szefa personelu Białego Domu. Po serii telefonów i wizyt u pracowników CRP jedna z księgowych, prosząc o anonimowość, potwierdza ustalenia dotyczące funduszu. Po publikacji tekstu sugerującego, że Haldeman kontrolował fundusz, Biały Dom kwestionuje to ujęcie. Po ponownej weryfikacji redakcja prostuje sformułowanie, że Haldeman figuruje wśród osób mających dostęp do środków i podnosi wymogi weryfikacji.
Podczas konferencji prasowej z 22 czerwca prezydent Nixon mówi o „tym konkretnie incydencie”, co skłania dziennikarzy do sprawdzenia, czy doszło także do innych działań.