thumb|Bersalierzy w trakcie wojny francusko-austriackiej (1861) thumb|Bersalierzy w trakcie I wojny światowej thumb|Współcześni bersalierzy Bersalierzy (wł. Bersaglieri) – włoska formacja piechoty. Pierwotnie rodzaj strzelców celnych, współcześnie piechota zmotoryzowana. Jednostki bersalierów cechowały się zawsze dużą mobilnością i uważane są za formację elitarną.
Tradycyjnie charakterystycznym nakryciem głowy bersalierów są kapelusze vaira z pióropuszem wykonanym z piór głuszca zachodniego
Historia Początki jednostek bersalierów sięgają XVIII wieku, a nazwą tą określano strzelców celnych formowanych w ramach południowotyrolskiego pospolitego ruszenia. Pierwowzorem tej formacji byli strzelcy z Piemontu (wł. Cacciatori) oraz pierwsze jednostki francuskich strzelców alpejskich.
W 1831 r. Alessandro La Marmora wysunął pierwszy pomysł stworzenia lekkich, mobilnych oddziałów wojska, mogących działać w trudnych i nietypowych warunkach wojennych. Rozwijając ten projekt, w 1835 r. przedstawił królowi Karolowi Albertowi projekt sformowania pierwszej kompanii bersalierów jako jednostki wysoce autonomicznej, przeznaczonej do działania głównie w terenach górskich. 18 czerwca 1836 r. powstał pierwszy korpus bersalierów w armii Królestwa Sardynii.