Ruy López de Villalobos (ur. ok. 1500, zm. 1546 na Molukach) – hiszpański podróżnik i odkrywca, który wyruszył na Pacyfik z Meksyku (zwanego wówczas Nową Hiszpanią) dla ustanowienia stałego osadnictwa hiszpańskiego w Azji i który w 1543 dotarł do portugalskiej linii demarkacyjnej.
López de Villalobos został wyznaczony w 1541 przez wicekróla Nowej Hiszpanii, Antonia Mendozę, pierwszego administratora kolonii hiszpańskiej w Nowym Świecie, na kierownika ekspedycji do „Islas del Poniente” (dzisiejszych Filipin). Jego flota złożona z sześciu statków z 370–400 ludźmi na pokładach wyruszyła z zachodnich wybrzeży Meksyku 25 października 1542. 25 grudnia żeglarze dostrzegli kilka płaskich wysepek, które uznali za Los Reyes odkryte przez Saavedrę. Następnego dnia dostrzegli kolejne wyspy położone na 9° lub 10° szer. geogr. północnej, które nazwali „Corrales”. Przy jednej z nich rzucili na kotwice, ale nie znalazłszy nic ciekawego pożeglowali dalej.