Do najcięższych walk pułku w tym okresie należały działania obronne pod Budziszynem, Streda, i w rejonie masywu leśnego Forst Nikel.
W operacji praskiej wspierał dywizjonami piechotę w walkach o Mikulaszowice, Labendave, Lukor.
Szlak bojowy zakończył 10 maja 1945 roku na terenie Czechosłowacji.
Żołnierze pułku Dowódcy pułku: ppłk Sergiusz Rawicki (do 10 I 1945) ppłk Grzegorz Wasiljew (do 5 II 1945) ppłk Bieremowski (do 12 II 1945) ppłk Skorobogatow (do 23 IV 1945) mjr Abramczenko (od 23 IV 1945)
Oficerowie: Czesław Dęga Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu „Virtuti Militari” 30px|left|Order Virtuti Militari ppor. Tadeusz Biernat por. Mieczysław Borkowski por. Czesław Dęga por. Andrzej Nowicki mjr. Władysław Stesłowicz Odznaczeni Krzyżem Grunwaldu III klasy 30px|left ppor. Mikołaj Zajcew
Okres powojenny Pułk stacjonował początkowo w garnizonie Skierniewice, a następnie w Tarnowskich Górach.
W 1956 roku pułk został rozwiązany. Jego tradycje i numer przejął reorganizujący się na etat pułku artylerii haubic, 38 pułk artylerii lekkiej 7 Dywizji Piechoty.