W obserwacjach astronomicznych Keyserowi asystował Fryderyk de Houtman.
Keyser razem z de Houtmanem odkryli 135 gwiazd tworzących 12 nowych gwiazdozbiorów nieba półkuli południowej. Odkryte wtedy, wymienione niżej, konstelacje należą dziś do 88 współczesnych gwiazdozbiorów:
Feniks Indianin Kameleon Mucha Paw Ptak Rajski Ryba Latająca Trójkąt Południowy Tukan Wąż Wodny Złota Ryba Żuraw
Keyser zmarł na Jawie w trakcie wyprawy, którą z 249 osób przeżyło jedynie 87. Po powrocie do Holandii, De Houtman przekazał sporządzony katalog gwiazd Planciusowi, który naniósł nowe odkrycia na globus nieba w końcu 1598.
Konstelacje te, a także gwiazdozbiór Gołąb wprowadzone na mapy nieba przez Planciusza zostały szerzej zaakceptowane, gdy niemiecki astronom Jan Bayer opisał je w swoim dziele Uranometria z 1603, które stało się w owym czasie najważniejszym atlasem nieba.
W 1613 Plancius umieścił kolejne 8 nowych konstelacji na nowym globusie nieba, opublikowanym w Amsterdamie przez Pietera van der Keere. 6 z nich niesłusznie przypisywano śląskiemu kartografowi Jakubowi Bartschowi, który umieścił je na mapie nieba z 1624 i nadał znaczenie religijne. Gwiazdozbiory Planciusa to: