Wilhelm VIII Heski (ur. 10 marca 1682 w Kassel, zm. 1 lutego 1760 w Rinteln) – władca (landgraf) niemieckiego państwa Hesja-Kassel w latach 1751–1760.
Życiorys Wilhelm de facto sprawował władzę o wiele dłużej, gdyż już w latach 1730–1751 zastępował oficjalnie panującego landgrafa (w latach 1730–1751), swojego starszego brata Fryderyka I, który jako król Szwecji (od 1720 roku) musiał przebywać w Sztokholmie.
Ojcem Fryderyka I i Wilhelma VIII był panujący w latach 1670–1730 landgraf Karol I Heski.
Był przyjacielem zarówno króla pruskiego Fryderyka II, jak i elektora bawarskiego Karola Alberta. W wojnie o sukcesję austriacką poparł roszczenia tego ostatniego w walce o koronę cesarską. Wysłał korpus ekspedycyjny w sile 3000 żołnierzy. Po koronacji elektora na cesarza 12 lutego 1742 roku we Frankfurcie nad Menem otrzymał gwarancję ochrony i obiecano mu głos elektorski podczas sejmu Rzeszy.
Gdy w 1756 roku wybuchła wojna siedmioletnia Wilhelm poparł Prusy i Wielką Brytanię.