Jerzy Olech inna forma nazwiska: Ollech (ur. 3 listopada 1757 w Szczepankowie, zm. 29 grudnia 1820 w Królewcu) – polski duchowny luterański, pedagog, wydawca pism religijnych, tłumacz, zbieracz pieśni, pierwszy na Mazurach twórca polskiej literatury świeckiej dla ludu.
Życiorys Pochodził z rodziny chłopskiej. Uczęszczał do szkoły wiejskiej, następnie w Pasymiu oraz do gimnazjum w Królewcu, gdzie również odbył studia teologiczne w latach 1776–1780. Został nauczycielem królewieckiej szkoły katedralnej, od roku 1786 kapelanem wojskowym (polskim i niemieckim). Przez ćwierć wieku (1795-1820) był proboszczem polskiej parafii ewangelickiej przy kościele Świętego Mikołaja na królewieckim Steindamm. Od roku 1797 (lub 1798) był ponadto kierownikiem (dyrektorem) Seminarium Polskiego na uniwersytecie w Królewcu, od 1803 urzędowym tłumaczem przy władzach prowincji. Tłumaczył z niemieckiego na język polski publikacje religijne i świeckie, w tym podręczniki szkolne, a także własne wiersze pisane dla ludu mazurskiego, wśród którego krzewił czytelnictwo. Utrzymywał kontakty z polskim środowiskiem intelektualnym, m.in. z Samuelem Bogumiłem Lindem, Julianem Ursynem Niemcewiczem (odwiedziny w roku 1817) i Krzysztofem Celestynem Mrongowiuszem. Dbał o używanie polskiego języka literackiego.