Polegało to na rozwijaniu węzłów łączności (WŁ): WŁ SD Armii (na głównych stanowiskach dowodzenia), WŁ WSD Armii (na wysuniętych stanowiskach dowodzenia), WŁ KSD Armii (na kwatermistrzowskich stanowiskach dowodzenia), oraz PWŁ (pomocniczych węzłach łączności, wiążących w system wymienione węzły łączności sąsiadów i przełożonych – według potrzeb). Inne zadania jakie wykonywał pułk były to: odbudowa infrastruktury stacjonarnych linii przewodowych i naprawa zniszczonych central telefonicznych na wyzwolonych terenach oraz prowadzenie nasłuchu radiowego w celu rozpoznania organizacji i pozycji nieprzyjaciela.
Skład organizacyjny 300px|thumb|Spotkanie dowództwa 1 Samodzielnego Pułku Łączności – jesień 1944. Od lewej: kpt. Ruchajło (informacja), mjr Kunin (liniowiec), ppłk Zarucki (dowódca), płk Malinowski (już dowódca 3 SPŁ), kpt. Rabanowski (już minister w rządzie PKWN), mjr Luluk (pom. d-cy ds.