Bajmirza Hait, ros. Баймирза Хаит, Bajmirza Haitow (ur. 17 lutego 1917, zm. 31 października 2006 w Koloniirferl.org.) – oficer kolaboracyjnego Legionu Turkiestańskiego i jednocześnie szef oddziału wojskowego Turkiestańskiego Komitetu Narodowego podczas II wojny światowej, emigracyjny turkiestański wykładowca akademicki, uczony i publicysta, sowietolog.
Życiorys Uczył się w szkole powszechnej, a następnie w szkole metod kształcenia i wychowania. Nawiązał wówczas kontakty z turkiestańskimi myślicielami narodowymi, jak Sulejman Czołpan, Gafur Guliam, Safizade, czy Refik. Zainteresował się literaturą i muzyką. Rok 1933 okazał się przełomowy w jego życiu ze względu na początek represji stalinowskich wobec turkiestańskiej inteligencji. Od 1934 Bajmirza Hait studiował na kierunku rolniczym Instytutu Andiżańskiego, następnie medycynę w Kokandzie, aż w końcu trafił na wydział historyczny uniwersytetu w Taszkencie. Studia zakończył w 1937. Pracował w wioskach w Kotlinie Fergańskiej nad rzeką Syr-daria. Na początku 1939 został wcielony do Armii Czerwonej. Brał udział w ataku na Polskę we wrześniu tego roku. Następnie ukończył kursy czołgistów. W II połowie 1941 dostał się do niewoli niemieckiej w rejonie Słucka i został osadzony w obozie jenieckim.