Arystagoras () – tyran Miletu na przełomie VI i V wieku p.n.e.

Życiorys Był synem Molpagorasa, zięciem (i bratankiem) Histiajosa, którego Persowie uczynili tyranem Miletu. Arystagoras przejął kontrolę nad miastem, gdy Histiajos został wezwany na dwór króla perskiego Dariusza jako doradca. Gdy w roku 502 p.n.e. przeciwko władzy Persów zbuntowało się Naksos, Persowie zażądali od Arystagorasa pomocy, a ten zobowiązał się (w zamian za uznanie go nowym tyranem Miletu) wesprzeć Artafernesa, perskiego satrapę Lidii, jako dowódca floty. W trakcie przygotowań do inwazji Arystagoras pokłócił się z innym dowódcą Megabatesem, który z zemsty poinformował Naksyjczyków, że flota perska nadciąga.

Obrońcy zdołali się przygotować do odparcia napaści, atak się nie powiódł, a sojusz Arystagorasa z Artafernesem uległ rozpadowi. W obawie przed perskim odwetem Arystagoras zaczął planować powstanie wszystkich Jonów. Histiajos, zakładnik w odległej Suzie, któremu marzył się powrót na tron Miletu, również nakłaniał bratanka do rozpoczęcia powstania, sądząc, że Persowie stłumią bunt i mianują go ponownie władcą. W roku 499 p.n.e. Arystagoras uzyskał poparcie większości obywateli miasta, z wyjątkiem niewielkiej partii skupionej wokół logografa Hekatajosa.