7 Kołobrzeski pułk piechoty (7 pp) – oddział piechoty ludowego Wojska Polskiego.
Sformowany w Sielcach na podstawie rozkazu nr 95 dowódcy 1 Korpusu Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR z 27 grudnia 1943 w oparciu o sowiecki etat pułku strzeleckiego nr 04/501. Wchodził w skład 3 Pomorskiej Dywizji Piechoty im. Romualda Traugutta z 1 Armii WP. Po zakończeniu działań wojennych pułk dyslokowano do m. Majdanek k. Lublina. Jego II batalion piechoty zakwaterowano w Puławach. W 1962 przeformowany został w 7 Kołobrzeski pułk zmechanizowany.
Obsada personalna
Dowódcy pułku kpt. Włodzimierz Piotrowski (27 XII 1943 – 6 I 1944) kpt. Antoni Jabczyński (7 – 17 I 1944) mjr Paweł Wierchowodko (18 – 30 I 1944) ppłk Stanisław Russijan (31 I 1944 do końca wojny) Zastępcy dowódcy do spraw liniowych ppłk Adam Eustachiewicz (od 4 X 1945)
Odznaczeni Srebrnymi Krzyżami Orderu Virtuti Militari
Skład etatowy dowództwo i sztab 3 bataliony piechoty kompanie: dwie fizylierów, przeciwpancerna, rusznic ppanc, łączności, sanitarna, transportowa baterie: działek 45 mm, dział 76 mm, moździerzy 120 mm plutony: zwiadu konnego, zwiadu pieszego, saperów, obrony pchem, żandarmerii Razem:
żołnierzy 2915 (w tym oficerów – 276, podoficerów 872, szeregowców – 1765).
Sprzęt: