zakwalifikował się do turnieju strefowego (eliminacji mistrzostw świata) we Vrnjackiej Banji, jednakże jego wyjazd na ten turniej został wstrzymany z powodu trwającej wówczas w Jugosławii epidemii ospy.
Wielokrotnie startował w turniejach międzynarodowych, znaczące wyniki osiągając w latach: 1972 – Wrocław (dz. I m.), 1973 – Albena (dz. III m.), 1975 – Istres (dz. III m.), Guernsey (dz. II m.), 1976 – Dortmund (turniej B, I m.), Istres (III m.), Kikinda (dz. II m.), 1977 – Bagneux (dz. I m.), Val Thorens (II m.), 1978 – Montpellier (dz. III m.), Fredrikstad (I m.), Gausdal (II m.), Val Thorens (dz. III m.), 1979 – Metz (dz. II m.), Graz (dz. II m.), 1982 – Polanica-Zdrój (memoriał Akiby Rubinsteina, dz. III m.), 1990 – Orange (dz. II m.), 1994 – Maromme (dz. I m.), 2001 – Le Mans (I m.), 2004 – Fouesnant (I m.), 2005 – Skanderborg (turniej B, dz. III m.), 2006 – Rochefort (dz. III m.), 2007 – La Fere (dz. I m.), 2008 – Rochefort (dz. II m.).
Spośród tych rezultatów na uwagę zasługuje wynik w Kikindze (1976), gdzie do normy arcymistrzowskiej zabrakło mu zaledwie 0,5 pkt.
Najwyższy ranking w karierze osiągnął 1 lipca 1994 r., z wynikiem 2500 punktów zajmował wówczas 6.