Osiągnął spore sukcesy zwłaszcza pod Żytomierzem w listopadzie 1943 roku i pod Targul-Frumos w maju 1944 roku.
Lata po wojnie Manteuffel przebywał w obozie jenieckim do 1947. Po wyzwoleniu zaczął reprezentować Partię Wolnych Demokratów Niemiec w niemieckim Bundestagu w latach 1953–1957.
W 1959 został oskarżony o zbrodnie wojenne. W 1944 postawił przed sądem wojennym żołnierza za tchórzostwo wobec wroga. Żołnierz ten pełniąc nocną wartę widział uprowadzenie dwóch towarzyszy, ale ani nie interweniował ani nie zameldował o zdarzeniu. Żołnierz został skazany na przez sąd wojenny na dwa lata więzienia, lecz Von Manteuffel nakazał jego egzekucję przez rozstrzelanie. Von Manteuffel skazany został po tym na półtora roku więzienia. Po dwóch miesiącach został na wniosek prezydenta Theodora Heussa uwolniony.
W 1968 zaproszony został do odwiedzenia amerykańskiej Akademii Wojskowej w West Point. Ponadto odwiedził na zaproszenie amerykańskiego szefa Sztabu Generalnego generała Williama Westmorelanda Pentagon, a na życzenie prezydenta Dwighta D. Eisenhowera Biały Dom.
Pod koniec lat 60. był niemieckim konsultantem do amerykańskich filmów wojennych.