Wojciech Szymańczyk (ur. 19 lutego 1943 w Poznaniu, zm. 22 listopada 1996 tamże) – polski łucznik sportowy, olimpijczyk i paraolimpijczyk.
Życiorys Urodził się 19 lutego 1943 w Poznaniu jako dziecko Zenona oraz Eryki de domo BakośBogdan Tuszyński, Henryk Kurzyński; Leksykon Olimpijczyków Polskich 1924-2006, s. 551.. Ukończył Technikum Mechaniczne w Poznaniu i uzyskał zawód mechanika precyzyjnegoBogdan Tuszyński, Henryk Kurzyński; Leksykon Olimpijczyków Polskich 1924-2006, s. 552.. Miał 171 centymetrów wzrostu. Był osobą niepełnosprawną, zmagał się z chorobą Heinego-Medina.
W latach 1964–1965 był łucznikiem klubu sportowego Start Poznań, a w latach 1966–1996 klubu Surma Poznań.
Odznaczony tytułem Mistrz Sportu (1973), brązowym Medalem za Wybitne Osiągnięcia Sportowe (1973), a także tytułem najlepszego sportowca Wielkopolski (1973). Był osiemnastokrotnym rekordzistą i trzykrotnym zwycięzcą mistrzostw Polski w łucznictwie w wieloboju indywidualnie (1971, 1973, 1974), a także czterokrotnym mistrzem Polski w łucznictwie niepełnosprawnych (1965, 1967, 1970, 1974).