MAX był uproszczoną wersją C64 – programy (gry) ładowane były z kartridży (maszyna nie posiada w ogóle pamięci ROM – analogicznie do Atari 2600), komputer miał tylko 2,5 kB pamięci RAM (maksymalnie mógł adresować zaledwie 4, z czego korzysta wyłącznie cartridge MAX BASIC), wyposażony był w bardzo prostą klawiaturę membranową i tylko w podstawowe porty wejścia/wyjścia – gniazdo kartridżów, interfejs magnetofonu (który jest używany przez kilka cartridge), dwa łącza dla dżojstików i wyjście na odbiornik TV. Nie miał portów szeregowych ani równoległych, potrzebnych do podłączenia stacji dysków, drukarki czy modemu (ma on tylko jeden z dwóch układów I/O 6526 dostępnych w C64, także w VIC-20 były podobne dwa układy scalone I/O 6522).
Komputer używał procesora 6510, jak i układów graficznych i dźwiękowych projektowanych z myślą C64 (nieco zmodyfikowany do użycia pamięci statycznej VIC-II i identyczny jak w C64/128 SID 6581) które dawały mu teoretycznie znacznie większe możliwości od VIC-20, oba komputery kosztowały mniej więcej tyle samo (ok.