Średniowiecze Miejscowość po raz pierwszy wzmiankowana jest w spisanych po łacinie dokumentach z połowy XII wieku. Na rok 1228 datuje się rozpoczęcie budowy zamku w Świebodzinie, choć według wielu autorów mowa tu o grodzie w pobliskim Grodziszczu, przy którym dopiero na początku XIV wieku rozwinął się Świebodzin. Miasto historycznie związane było z Wielkopolską, co potwierdza średniowieczny zbiór dokumentów zawarty w Kodeksie dyplomatycznym Wielkopolski. W 1234 ziemia świebodzińska dostała się pod panowanie księcia śląskiego Henryka Brodatego w wyniku układu zawartego z księciem wielkopolskim Władysławem OdonicemOlgierd Borkowski, Rola rycerstwa ziemi międzyrzeckiej i świebodzińskiej na pograniczu wielkopolsko-brandenburskim w XIII i XIV w., [w:] „Rocznik Lubuski”, t. 15, red. Hieronim Szczegóła, Lubuskie Towarzystwo Naukowe, Zielona Góra 1989, , s. 221..
Pierwsza zachowana, źródłowa wzmianka o Świebodzinie – Swiebosin datowana jest na rok 1302. W 1319 miejscowość po raz pierwszy wzmiankowana jest jako miasto, od tego czasu uzyskując status grodu książęcego. W 1320 staje się własnością księcia głogowskiego – Henryka IV. W 1326 Świebodzin na krótko zajął król polski Władysław Łokietek.