Początki pisania Josip Jurčič wydał swoją pierwszą książkę Pripovedke o beli kači już w wieku lat 17 w 1861 r. Wkrótce okazało się, że bardzo dobrze nadaje się do zawodu pisarza. Najciekawsze jego opowiadania to:
o bratih, ki so »hudiču služili« (O braciach, którzy służyli diabłu) o pogumni deklici, ki je pobila »dvanajst psoglavcev« (O śmiałej dziewce, która pobiła dwunastu wilkołaków) o kraljeviču Marku, ki je »moč zadobil« (O królewiczu Marku, który zyskał siłę) o bratu, ki ga je sestra hotela umoriti, ker je imela raje razbojnika (O bracie, którego chciała zabić siostra, bo bardziej kochała rozbójnika) »lažnivka« o treh bratih, ki so velikana za ogenj prosili (Kłamstwo o trzech braciach którzy prosili olbrzyma o ogień)
We Wspomnieniach dziadka (Spomini na deda) najciekawsze są śmieszne historie o Załatanej Wiśniowej Górze (Višnja Gora-miejscowość leżąca obok rodzinnej wsi Jurčiča) i o Roztarganym Žužemberku, a także opowieści o cudownej jamie (Čudežna jama) i o królu Matjažu (Kralj Matjaž). Osobno wydał tomik Pozimski večer na slovenski preji.