we Francji zapoznał się z szachową grą „na ślepo”, co z uwagi na jego problemy ze wzrokiem stało się koniecznością do kontynuowania pasji. Nie grywał w turniejach, był natomiast regularnym uczestnikiem kawiarnianego życia szachowego w lokalach Farrarego, Górskiego, Loursa, „Pod Dzwonnicą”, w giełdzie warszawskiej. Zachowały się zapisy kilku jego partii, m.in. z Kazimierzem Piotrem Miłkowskim. Siwiński grywał niemal do ostatnich dni życia, umierając w przededniu powołania przez swoich kolegów Warszawskiego Towarzystwa Zwolenników Gry Szachowej.
Zmarł 1 kwietnia 1897 w Warszawie i pochowany został na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 5-1/2-1/2/3). Z małżeństwa z Wandą Filomeną z Szałackich (1833–1913), nauczycielką, zawartego jeszcze przed 1863, prawdopodobnie nie miał potomstwa.
Przypisy
Bibliografia Rościsław Skręt, Edward Siwiński, [w:] Polski Słownik Biograficzny, tom XXXVII, 1996–1997 Stanisław Szenic, Cmentarz Powązkowski 1891–1918. Zmarli i ich rodziny, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1983 Tadeusz Wolsza, Arcymistrzowie, mistrzowie, amatorzy...